غذاهای سنتی

انواع آش

ترشلی آش: یاز، یارما، هویج و غیره، سبزی‌های معطر، رب، خشکبار آبغوره، نمک و فلفل.

ایرانلی آشی: مواد لازم: چون سوزی(تره)، نخود، یارما، پیاز داغ، سیر(در حالت دلخواه)، برنج و هویج، دوغ یا اِیران (در صورت دلخواه گوشت هم می توان ریخت)، نمک.

سوپ: انواع سوپ‌ها در زنوز طبخ می‌گردد.

سوتلی آش: یارما را می‌پزند سپس شیر را به آن اضافه می‌کنند. و با افزودن آویشن (کهلیک اوتی) و افزودنی‌های مختلف یکی از خوشمزه‌ترین آشها تهیه می‌گردد.

تندیر آشی: این آش پس از پخت نان که تنور هنوز گرم بود پخته می‌شده است و در آن یارما و سبزی معطر و استفاده می‌شود. امروزه ناچارا در فر پخته می‌شود.

گزنه آشی: مواد لازم: سیب زمینی، پیاز، گزنه، نخود، لوبیا، روغن و برخی سبزیجات دیگر.

بولاماج: مواد لازم: آرد، شیر. طرز پخت: آرد را تفت داده با شیر یا آب قاطی می‌کنند و در ظروف می‌کشند و چیزی شبیه فرنی به دست می‌آید.

قویماخ: همان بولاماج است که با افزودن عسل و روغن گوسفندی مفوی می‌شود.

آش‌های متداول دیگر: انواع مختلف آش مانند آش رشته و دیگر آش‌ها در زنوز طبخ می‌گردد.

غذاهای ویژه دیگر

زیره جوش: این غذا یکی از مقوی‌ترین غذاهای زنوز است. ترکیبات و مواد آن عبارتند از: گردو، تخم مرغ، عسل، آرد و گل سرخ که بسیار لذیذ و گوارا است.

قیقاناخ: مواد لازم: تخم‌مرغ، ماست، آرد و عسل.

کوکوی نعناع: مواد لازم: تخم مرغ، آرد، ماست، سبزی(سوزی و نعناع)، نمک و فلفل و ادویه تخم‌مرغ را می‌زنند.

کوفته: مواد لازم: گوشت چرخ کرده شده، لپه، تره، ریحان، مرزه، زرد چوبه، نمک، فلفل، گردو، آلبالو، تخم‌مرغ، پیاز داغ و رب گوجه فرنگی. کوفته زنوز از لذیذترین غذا های محلی است.

قورماشورباسی: متداول‌ترین غذاهای قدیمی است که از گوشت قورمه شده پخته می‌شده است. شوربا به معنای آبگوشت در زبان ترکی است. و در بین عشایر نیز این غذا بسیار معمول بوده است.

مواد لازم: گوشت قورمه شده، لپه، تخم مرغ و رشته و هر هر نوع خشکباری که در آن فصل در دسترس باشد مانند آلو، زرد آلو و غیره.

انواع نان

در گذشته نان در خانه و توسط کد بانوی خانه پخته می‌شد.

اما 3 نوع نان به طور عمده وجود دارد.

یکی نان لواش که سالی 2 یا 3 بار توسط لواش پز در خانه پخته و انباری می‌شد آن را خشک کرد و به تدریج مصرف می‌کردند.

دیگری نانی به نام (ال چوریی) بوده که توسط خانم خانه پخته می‌شده است و به صورت روزانه یا 2 سه روز یکبار پخته و به مصرف می‌رسد.

نوع دیگر نان مخصوص زنوز به نام «سوتلی چورک» یا جویزلی چورک است که در مراسم رسمی و مهمانی و شب عید پخته می‌شده است.

خیطاب: خیطاب نانی است که در طبح آن علاوه بر خمیر سبزی‌های کوه‌های زنوز از قبیل قازیاغی، چیچک، ترشک (سیر وحشی)، کفگیله و تعدادی دیگری از سبزیجات موجود در طبیعت کوههای ماهار، آغداش، سویوق بلاغ و همچنین باغات شهر استفاده می‌شد.

مشابه خیطاب زنوز علاوه بر مناطقی از استانهای آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل و زنجان و کشورهای ترکیه و آذربایجان نیز وجود دارد. لیکن سبزیجات مصرفی آن با خیطاب زنوز متفاوت است.

طرز تهیه: سبزیجات پاک شده را خرد کرده و پس از تف دادن تعدادی تخم‌مرغ به آن اضافه می‌کنند. مواد تهیه شده که مشابهت زیادی به بورانی دارد را پس از چونه‌گیری خمیر و بازکردن آن در درون خمیر قرار می‌دهند و طبخ می‌نمایند. این نان معمولاً در ماه‌های اردیبهشت و خرداد طبخ می‌گردد و علاقه‌مندان فراوانی دارد. (منبع: ویکی سفر)